Wedstrijdje social media

Beste …, … en …,

Ja, ik richt dit blog maar meteen aan jullie alledrie, omdat jullie argumenten tegen ‘social media’ zo op elkaar lijken en – nog belangrijker – omdat jullie mij vanaf het moment dat ik begon te praten over social media in het ‘voor’  social media kamp schaarden. Want jullie zijn tegen, vinden het onzin of gebruiken er heel bewust maar een deel van. De argumenten zijn hetzelfde en komen neer op: “Ik hoef niet te weten wie wanneer koffie drinkt op twitter of de foto’s van de vakantie op Facebook te zien.” Ik durf het bijna niet te zeggen: weet je eigenlijk wel wat er gaande is op Twitter of Facebook en nog steeds Hyves en wat de invloed van allerlei blogs is? Oh, je wilt het niet weten – zei een van jullie. Raar toch? Enfin de toon is wel gezet en het is alsof er een wedstrijdje gaande is. Een wedstrijdje in wat dan?

Ik voel me af en toe terug in het eind van de jaren 90. Tijdens een bespreking zei een top-communicatieadviseur die was ingehuurd door mijn toenmalige werkgever: “Internet? Dat is een hype.” En een van mijn managers zat ernaast en knikte hevig mee. Raar vond ik dat. Ik had hem (de ja-knikkende manager) toch kort daarvoor meegenomen naar de enige pc met internetaansluiting in het bedrijf en internet laten zien? Ik had hem niet overtuigd, zoveel was duidelijk en dat vond ik ook niet echt erg. Maar dat die van radio en tv bekende communicatieadviseur de potenties van internet ontkende?

Ook op wereldniveau lijkt er wel een verdeling in voor- en tegenstanders van ‘social media’. Premier Cameron die social media wil verbieden is dan natuurlijk net zo naïef als andere regeringsleiders die hetzelfde willen doen (of, toegegeven het is een grote sprong: de moeder van die 13 jarige die denkt dat ze over 2 jaar Hyves nog kan verbieden). Ik kijk en luister er vol verbazing naar. Alsof je internet wilt verbieden, sterker: alsof je contact wil verbieden. Ook vóór internet vonden mensen elkaar in protest of in sabotage.

Ik houd deze brief kort, want over één ding zijn we het eens: discussiëren gaat nog steeds het lekkerst IRL – hoewel dat tegenwoordig ook via teleconferencing kan  😉 Maar bedenk alsjeblieft: van mij hóef je niet. En ik hoef ook social media niet te verdedigen en dat ga ik dus ook hier niet doen. Want internet is er, social media zijn er en die maken de wereld toegankelijker, sneller, leuker en naarder. Dat leeft ook zonder mij wel verder of het nou volgend jaar Google+ , Twutter, of LinkedMee heet.