Nieuws is een mannentafel

Ooit, toen de afstandsbediening nog nieuw was, deed ik eens mee aan een testje: zap van de ene naar de andere tv-zender, blijf overal evenveel seconden en noteer hoeveel mannen en vrouwen je ziet en in welke rol. De uitslag kon je wel raden: vooral mannen, mannen in het nieuws, sport, politiek, pratend, grappend, serieus. Vrouwen in bijrollen en in reclame.

In de jaren hierna deed ik het onregelmatig nog wel eens, één keer serieus tijdens een grote bijeenkomst, de andere keren om weer eens te testen. Het beeld veranderde niet echt, wel iets, maar ik had nooit wat opgeschreven dus ik kon niks hard maken. Ik las wel wat artikelen over de officiële onderzoeken en mijn zapbeeld klopte.

Mijn eigen beeld in de ‘werkelijkheid’ veranderde in ieder geval wel, want de maatschappij veranderde. Steeds meer vrouwelijke studentes, managers, bestuurders, smaakmakers. Maar ja, de minderheid. Ondertussen mopperde ik op ‘mannentafels’ in tv-programma’s, de reclame op Radio2 door alleen maar mannelijke dj’s en twitterde ik wel eens over een congres met vrijwel alleen mannelijke sprekers. Een beetje plagen van mijn kant, want dat zou toch wel veranderen? Want er zijn toch vrouwen die deskundig zijn en willen praten (zie ZijSpreekt)? Na al die jaren…?

gmmp

Kort geleden zag ik een oproep van Janneke van Heugten van VIDM om mee te tellen aan het Global Media Monitoring Project. Niet lang nagedacht en me opgegeven. Op 25 maart was het zo ver. Op de Hogeschool van Utrecht telde ik mee. We werden ingedeeld in koppels van twee, kregen een nieuwsmedium toebedeeld en we gingen aan de slag. Het was natuurlijk even uitpluizen hoe we het het beste konden doen, maar toen we ons ritme hadden gevonden ging het snel. We zuchtten om artikelen met eindeloos veel namen (want dat was veel invullen) en verbaasden ons om de weinige vrouwen. Echt weinig. Hoera, Merkel! En nog een, een staatssecretaris. Kijk, een geciteerde journaliste. En de zussen Holleeder. Een dag later weet ik de vrouwen nóg uit mijn hoofd. Nee, de mannen niet, dat waren er teveel.

Bij de andere geturfde media was het niet veel anders. Ik heb op een bepaald moment van de totaalscore onze score afgetrokken en zag nauwelijks verschil. Onze score was dus geen uitzondering. Het beeld dat ik vorig jaar bij elkaar ‘zapte’ was de werkelijkheid. Hoe kan dit?