Met de stofzuiger naar de crematie

“Bij het overlijden van (….) werden wij geconfronteerd met de eis van de zorginstelling om binnen 7 dagen de kamer te ontruimen.” Gevolg was “dat we op de dag van de crematie met stofzuigers en ander spul in onze kofferbakken bij het crematorium arriveerden… Een uiterst merkwaardige situatie dus.”

Deze mail ontving ik vanmorgen met de opmerking erbij ‘wellicht iets voor je ‘grijsboek’ mbt ouderenzorg? De afzender schrijft ook dat hij door het verdriet niet de scherpte had om ‘onze rechten op te zoeken en hebben we de gang van zaken toen morrend afgeslikt’. Ik prent dat in mijn hoofd en neem me voor dat ons dat niet overkomt.

Een paar uur later zie ik in mijn ooghoek een tweet van @bhengeveld “De Eschpoort in Enschede: Opa of Oma overleden? zorgt u wel dat de kamer binnen 24 uur leeg is? #gruwelijk #arienszorgpalet”
Een deel van het artikel uit de krant staat online op de site van Tubantia “Verpleegkamer binnen dag na overlijden ontruimd”. Het kan dus nog erger dan 7 dagen.
Ik merk dat ik achter loop. Ouderenbescherming Nederland heeft het artikel al overgenomen op haar site en RTV Drenthe besteedde zelfs een behoorlijke tijd geleden aandacht (filmpje op YouTube) aan termijnen voor ontruiming van kamers.

Ik snap natuurlijk dat het voor volgende bewoners prettig is om snel te kunnen verhuizen. Maar het is onzin en kwalijk om te eisen, dat een kamer al een dag na het overlijden leeg is. En schoonmaakspullen in de auto mee naar de crematie… dat moet je als zorginstelling toch niet willen? Wat een overdreven haast. Waar heeft dat mee te maken? Geen compassie? Gek, maar dat kan ik me niet voorstellen. Waarschijnlijker is dat uitvoeren van de door de overheid betaalde termijn (13 dagen) geld kost. De nieuwe bewoner kan er dan immers nog niet in, want de kamer moet opnieuw ingericht. Dan verdringt het geld de compassie.