Steeds meer senioren gaan meteen mobiel

Zie je het ook? Steeds meer ouderen, die voor het eerst op internet gaan, slaan een pc of laptop over en gaan meteen naar een smartphone. Tot voor kort dacht ik dat ze vooral een tablet en liefst een IPad gingen gebruiken, maar nee, een smartphone. Ze willen WhatsAppen.

logo WhatsApp

Oma online

Ik zag het in workshops ‘Oma online’, Social media voor senioren, die ik in samenwerking met Vodafone en NederlandCares eind 2015 en begin 2016 gaf. Deelnemers konden hun mobiele apparaat meenemen en daar ná mijn inleiding over social media aan vrijwilligers vragen over stellen. Heel praktisch over apps, knoppen, sms’en en WhatsApp. Vrijwel iedereen had een mobiel apparaat bij zich en vaak was dat een smartphone. Ja, logisch, dacht ik, een campagne van Vodafone. 1 en 1 is 2. Maar was het toeval? Cijfers hierover kon ik (nog) niet vinden, dus of mijn observatie goed was, wist ik niet. Hierna ging ik er op letten en polste een paar mensen die nog niet zo lang een smartphone hadden.

Meedoen

Gebruikten ze ook een pc of laptop? Of een tablet? De een wel, de ander niet. Het was geen echt onderzoek, dus dit soort antwoorden kon ik verwachten. Maar die smartphone, lukte het, was het moeilijk, was het leuk? “Flink oefenen en proberen, want ik wil meedoen,” vertelde een mevrouw. Een ander legde uit dat die tablet leuk is, maar dat het gewoon teveel is. De kinderen stuurden berichten via zo’n telefoon en die wilde hij lezen. Ik knikte; het is hetzelfde als bij social media: willen weten wat er gebeurt, maar zelf bepalen wát je er mee doet. Wat je niet snapt kun je opzoeken, vragen of domweg proberen. En ja, jongeren zijn sneller, maar die zijn er dan ook mee opgegroeid.

WhatsApp

Dát ouderen steeds meer op internet en social media te vinden zijn, is bekend. Ik denk ondertussen dat de groep ouderen, die een pc of laptop niet nodig vinden en het plezier van tablets en smartphones ontdekken, wel eens flink kan groeien.

O ja, ik wilde natuurlijk ook weten wat ze doen met de smartphone? Bellen? Ja, ook. En wat apps gebruiken zoals buienradar. Maar vooral ‘appen’ via WhatsApp. Het zijn net jongeren.

= = =

Meer lezen?

 

Slim communiceren in Japan

Smart communication in Japan

(Dit is mijn vierde en laatste blog uit Japan)

“I am very sorry for my bad English,” verontschuldigt Mr Hoashi zich na onze begroeting. Dat valt wel mee, maar hij heeft allerlei oplossingen bedacht om goede informatie te kunnen geven over ‘ASO World Cultural Heritage Site’ en het prachtige gebied dat hij ons laat zien. Voordat we weggaan geeft hij ons prints van enkele presentaties over het gebied en zijn organisatie. Daardoor snap zelfs ik dat ze proberen het gebied op de UNESCO werelderfgoedlijst te krijgen en kan ik later de rest van de presentaties bekijken. Bovendien staat op zijn kaartje de website, helaas nog alleen in het Japans, maar wel met prachtige beelden van het gebied.

We gaan naar de vulkaan! Die wolken zijn geen wolken maar stoom uit de vulkaan.

Stoom uit de vulkaan. De kabelbaan en het pad zijn dicht. (Steam from the vulcano. The cableway and path are closed)

Stoom uit de vulkaan. De kabelbaan en het pad zijn dicht. (Steam from the vulcano. The ropeway and path are closed)

Hij is actief. We mogen niet dichterbij; de kabelbaan werkt niet; een pad is afgesloten. Je ruikt de gassen in de lucht. Het is niet eng, wel spannend en erg interessant. Ik heb nog nooit een actieve vulkaan meegemaakt en raak nog meer onder de indruk als ik de historie van het gebied begin te begrijpen. Rob (mijn man) is hierin mijn uitlegger, maar Mr Hoashi weet precies wat voor ons interessant is en legt het uit op de hoogtekaart die hij bij zich heeft. Als hij een woord niet weet, zoekt hij de vertaling op op zijn smartphone. De vulkaan is ‘dicht’ maar het museum open; natuurlijk zorgt hij ervoor dat we een audio-apparaatje krijgen, zodat we de tentoonstelling kunnen volgen.

Mr Hoashi begrijpt hoe uitleggen werkt en pakt weer de kaart om te laten zien waar we heen gaan: naar de rand van het gebied op 950 meter hoogte, daar kijken we uit op een caldera* die op 500 meter hoogte ligt. Ik ben er nog meer van onder de indruk dan van de vulkaan. Je ziet in het landschap de breuk lopen die aardbevingen en vulkanen veroorzaakt en ik besef dat ons hotel in Aso op een oude vulkaan ligt!

Ik vraag Mr Hoashi of hij Line gebruikt (zie mijn vorige blog), hij zegt nee, maar hij is wel op Facebook in het Japans! Ik vind het weer jammer dat ik geen Japans kan lezen; bovendien is de vertaling van Japanse (en Koreaanse) teksten op Facebook naar het Nederlands abominabel, zoals ik inmiddels weet. Maar een blog over onze dag mag natuurlijk! Op deze manier kan ik jullie wat laten zien over dit ongekende gebied en hem bedanken.

(Meer foto’s kun je zien ná de Engelse vertaling)

 (This is my fourth an last blog from Japan)

“I am very sorry for my bad English,” apologises Mr Hoashi himself after our welcome greetings. It is not so bad but he also has thought of all kind of smart solutions to provide us with good information on ‘ASO World Cultural Heritage Site’ and the marvellous area that he shows us. Before we start the trip he gives us prints of some presentations about the area and his organisation. This makes even me understand that they are trying to get this area on the UNESCO list  of World Heritage Sites and I can look at the rest of the presentations later. Moreover, his business card mentions the website, unfortunately only in Japanese, but with beautiful pictures of the area.

We are visiting the volcano! Those clouds are no clouds, but steam from the volcano. It is active. We are not allowed to get close;  the ropeway does not function and the footpath is closed. You can smell the gasses in the air. It is not frigthening, but exiting and very interesting. I have never experienced an active volcano and I am getting even more impressed when I start to understand the history. Rob (my husband) is in this my explanator, but Mr Hoashi knows exactly what is interesting for us and explains it us by using a threedimensional altitude map that he carries with him. When he does not know a word he searches for the translation on his smart phone. The volcano is ‘closed’, but the museum is open. Of course he takes care that we get an English audio-guide to understand the exhibition.

Mr Hoashi understands how explaining works and picks up the map again to show where we are going: the edge of the area at a hight of 950 metres, there we look over a caldera*, at an altitude of 500 metres. I am even more impressed than by the volcano. You can see in the landscape the fault that causes earthquakes and volcanos and I realise that our hotel in Aso is situated on an old volcano.

I ask Mr Hoashi if he uses Line (see my last blog), he says no, but he is on Facebook, in Japanese! I think it a pity that I cannot read Japanese; moreover the translation of Japanese (and Korean) texts on Facebook into Dutch is awful as I know now. But a blog about our day in Aso is perfect of course! In this way I can show you something about this remarkable area and thank him.

Uitleg via de kaart. (Explanation via the map)

Smartphone met Japanse karakters (Smartphone and Japanese signs)

Smartphone met Japanse karakters (Smartphone with Japanese characters)

Op de rand van de caldera, tevens hoogste punt in het gebied (At the edge of the caldera, also the highest point in the area)

Op de rand van de caldera, tevens hoogste punt in het gebied (At the edge of the caldera, also the highest point in the area)

Ik zag hem meteen, de slapende Boeddha (I saw him at once, sleeping Boeddha)

Ik zag hem meteen, de slapende Boeddha (I saw him immediately, the sleeping Buddha)

* Caldera: Grote komvormige krater, uitleg in Wikipedia,, caldera’s komen op veel plaatsen voor zoals in Palma, Slowakije (Banska Stiavnica) en Mount St Helens (USA), maar het gebied in Aso is de grootste ter wereld. (Caldera: big bowl shaped crater, Calderas are found in many places such as in Palma, Slovakia (Banska Stiavnica), Mt ST Helens (link to Wikipedia), but the Aso-area is said to be the worlds biggest)

* * *

Mijn gratis socialmediatips lezen? Schrijf je hieronder in.

 

Minder bellen, minder woorden, minder printen

Mijn mobiele abonnement loopt binnenkort af. De vorige keer was het een simpele constatering: gillend weg van de vorige provider naar een andere en een mooie smartphone erbij zoeken. Nu ligt het anders. Want: ik bel bijna niet meer mobiel! Ik whatsapp, gebruik de telefoon als modem tijdens workshops (als er geen of slechte wifi-verbinding is), zoek online info… Maar bellen? Klanten zoek ik op of ik bel met de vaste lijn, want VoIP*.

In 2012 ben ik minder gaan e-mailen; het is overgenomen door sociale netwerken. Afspraken maak ik via Facebook, Twitter en LinkedIn. Informatie deelde ik toch al minder via e-mail, dat is nu vrijwel helemaal overgenomen door social media. Die teksten zijn meestal korter dan ik deed via e-mail. Minder woorden dus. Net als mijn pitch: korter, efficiënter.

In het begin van 2012 merkte ik al dat ik ook minder print. Ik deel meer online, bewerk teksten op mijn pc en bewaar een kopie op mijn externe schijf (of op een online document) en print pas als het nodig is: voor mijn boekhouding, een cursus of een in print te bewaren brief.

Wat het betekent voor 2013? Nog minder slakkenpost, minder e-mail verkeer, meer sociale netwerken? Waarschijnlijk wel. Ik verwacht ook meer en meer wifi, zodat ik mijn smartphone niet meer als modem hoef te gebruiken.

Samsung Galaxy S II (3).jpg

(En wat ik doe met mijn abonnement? Daar denk ik nog even over na.)

 

* VoIP = Voice over IP, via internet bellen