Coen, iPad en Opa

In juli mocht ik jullie voorstellen aan Coen Custers, via het blog: Twitter, superdier voor Coen. Samen met Coen geef ik op 29 oktober op VG 2.0 Xperience een workshop over zijn digitale avonturen. Als voorbereiding daarop schrijft zijn moeder Mieke hier regelmatig een blog.

Sinds Coen op 9 april zijn iPad heeft gekregen laat hij hem niet meer los. ‘s Avonds voor het naar bed gaan wordt nog even gecontroleerd of alles in orde is en of er nog wat energie in moet. Vervolgens wordt het snoertje met het minuscule stekkertje voorzichtig aangesloten en de stekker in het stopcontact vlak naast zijn bed gestopt. Want ook s nachts wil Coen er een oogje op houden.

Deze week gaan we naar Opa in Oudewater. “Mag ik mijn iPad meenemen,” vraagt Coen. “Ja, doe maar,” zeg ik, “dat is wel handig”. We hebben het een en ander te bespreken met Opa en dan is Coen even ‘zoet’ met zijn gadget. Coen nestelt zich met zijn iPad in een hoekje van Opa’s overvolle kamer in het verzorgingshuis. Opa is 95 jaar en nog goed bij de tijd, maar van computers en internet moet hij niets weten. ‘Allemaal flauwekul’ zegt hij.

Opa vertelt ons over een autoritje wat hij gemaakt heeft met een van zijn kinderen. Hij heeft de nieuwe haven op de Maasvlakte bezocht en vol verbazing naar de grote containeroverslag gekeken. Hij haalt een oude Bosatlas uit de kast en probeert aan te wijzen waar hij precies geweest is. Maar de Maasvlakte dateert van na de datum van deze Bosatlas. Coen zit aandachtig te luisteren en ik zie zijn vingers vliegensvlug op en neer gaan. “Opa, kijk eens hier, op Google Earth….” En Opa wijst met verbazing op Coen’s iPad de Rotterdamse haven aan en met inzoomen komen we ook nog te weten waar hij lekker op een terrasje heeft gezeten. Nou zeg, wat een toverding!

Even later vertelt Opa over de zangmiddag in het verzorgingshuis.  Er was gevraagd of mensen nog oude liedjes kenden . Opa had één regel van een oud liedje in zijn hoofd, maar jammer genoeg kende hij de tekst niet verder en ook de melodie niet. Coen tikt met mijn hulp die ene regel in op zijn iPad en gelijk vind hij de tekst van het liedje voor Opa op www.liederenbank.nl. En vinden we een live uitvoering  op You Tube! Wat we natuurlijk ter plekke hebben meegezongen. Opa viel wederom van zijn stoel en Coen glom van trots (en wij ook).

“Dag Opa, mag ik volgende week weer mijn iPad meenemen?” “Ja  doe dat maar, jongen, dan kan je Opa weer helpen.”

Mieke Custers

Twitter, superdier voor Coen

Coen Custers en ik kennen elkaar al lang. Van de tijd dat onze dochter Geertje (Jongman) op hetzelfde dagverblijf was als Coen: Calimero in Ede. Bovendien woont Coen net als wij in Wageningen. En dan ontmoet je elkaar wel eens.

Coen en ik zijn vrienden op Facebook. Zijn moeder Mieke en ik ook, maar Coen doet er veel meer mee. Ik stuurde Coen een paar weken geleden via Facebook een vraag of we samen een workshop zullen geven op VG20 Xperience . Toevallig zag ik toen dat Coen vroeg wie superdieren van Albert Heijn voor hem had. En ik dacht: oh, die moeten we voor hem bewaren.

Een uurtje nadat ik het las, op 20 juni, zag ik een RT (retweet, een doorgestuurde tweet op Twitter) van @LadyDjonie, ze had #superdieren over. Het was echt toeval dat ik het zag, want ik lette niet zo op superdieren. Ik heb natuurlijk meteen een tweet aan @LadieDjonie gestuurd en verteld dat Coen superdieren spaart. Even later meldde ook @indigonl en @den1seh dat ze superdieren naar Coen zouden sturen.

Al heel snel kreeg Coen de eerste enveloppe. Hij was heel blij. ‘Via internet’? Hij was ook stomverbaasd. Coen kent wel Facebook en heeft een IPad waarmee hij heel veel doet, maar Twitter kent hij niet.

Hierna ging Coen even op vakantie. Toen hij terug was zag hij de andere enveloppen. Dat was weer een verrassing! Hij ging natuurlijk snel aan de slag met zijn boek. Ik ben een paar dagen later op bezoek gegaan om te praten over onze workshop. Natuurlijk heb ik  uitgelegd hoe Twitter werkt. En Coen heeft me zijn boek en superdieren laten zien. Hij heeft het boek bijna vol! Dank jullie wel!