En vanaf nu graag: zorg 2.0 voor mijn moeder

Onze moeder is begin april verhuisd van Catharina Daemen naar Emmastaete, ook in Brunssum, ook vallend onder de Cicero Zorggroep. Er is haast achter gezet nadat wij een klacht indienden over haar verzorging. De klachtencommissie gaf ons voor het overgrote deel gelijk; wij wachten nu op het antwoord van Cicero of Catharina Daemen. En ook al geeft het voldoening gelijk te krijgen op essentiële punten, het doet ook pijn. Want waarom zo, waar ging het mis?

De mensen tegen wie wij een klacht indienden, zijn voor een groot deel van onze leeftijd.

  • Het had dus ook over hun moeder kunnen gaan, die na het schrappen van de dagactiviteiten en het gezamenlijk ‘s avonds eten, met moeite een kwart of half boterhammetje at (als haar zoon op bezoek was), in 3 jaar 14 kilo afviel, en in haar nieuwe woning vol smaak en meer eet. Zien eten doet eten.
  • Het had over hun ouder kunnen gaan, die 9 maanden na het stoppen van het gebruik van een ‘actieve tillift’ op haar nieuwe plek ineens wél gebruik kan maken van die lift.
  • Wie weet overkomt het hen zelf over 20-30 jaar: je ‘mag’ blijven wonen in een verzorgingshuis waar de verzorging, die nodig is op basis van je indicatie, domweg niet geboden kan worden.
  • Wie weet besluit hun kind dan wel over mij om niet in te grijpen en zorgt dat kind er dus niet voor dat ik op een betere plek kom.

Maar gelukkig is er tijdens besprekingen al erkenning gekomen, dat management eerder had moeten ingrijpen. Gelukkig werd onze moeder meteen bovenaan een wachtlijst van ander huis gezet.

De remedie? PRAAT er met ons over, VERTEL OP TIJD dat je moet bezuinigen. Dan kunnen we er SAMEN iets aan doen. Heel zorg 2.0 gedacht: sharen, conversation.

Mijn moeder moet natuurlijk wennen op haar nieuwe plek. Maar het is dichter bij haar oude huis, waar ze op dit moment geniet van de zon in haar oude tuin. Ze geniet na van een midweek vakantie met haar nieuwe groep en verheugt zich op het badpak dat binnenkort gekocht wordt. Oh ja, en de eerste middag dat ze er woonde deed ze al mee aan gymnastiek…

Trackbacks

  1. […] aandacht in een verpleeghuis, heeft zij een goed laatste jaar gehad. Op mijn blog vertelde ik toen in grote lijnen wat er gebeurde. Wij waren niet de enigen, toen niet en nu niet. Maar pas als er een bekende Nederlander in het […]

Laat wat van je horen

*