Mijn selfie EU-verkiezingen vanuit Estland

Het mag van de Nederlandse rechter, een selfie met mijn stembiljet. Ik weet niet zeker of het ook in Estland mag, maar ik doe het lekker toch met mijn briefstembewijs. Vind ik toch net iets interessanter dan mijn stembiljet.

Het valt nog niet mee om goed te mikken, zo’n selfie. De ene keer sta ik er half op, de andere keer staat het stembewijs er niet op en een volgende keer liggen mijn haren plat. Maar uiteindelijk is hij er.

Complicerende factor is dat Rob, mijn man, nogal moet lachen om mijn selfie-pogingen. Nee, hij maakt niet een selfie maar een selfiekiekje.

.selfiestembiljeteu selfie_oefenen_fotorob

Telewerken in 1993

Bij het opruimen van de video’s kwam ik een video uit 1993 tegen: Telewerken in Nederland van het Platform Telewerken Nederland. Het is een van de weinige video’s die nog redelijk te bekijken is; ja, we hebben nog een video-recorder 🙂

Ik heb de video omdat ik me ruim 20 jaar geleden bij de Provincie Gelderland met telewerken bezighield. Ik kan me nog herinneren dat we dachten: dit gaan we buiten de provincie stimuleren? Dan ook ‘binnen’ de provincie, dus het ambtelijk apparaat. Er volgden wat bijeenkomsten maar tóen leidde het nog tot weinig nieuws.

Dit telewerken heet nu ‘duurzaam werken’ en dat is weer de opvolger van ‘Het nieuwe werken’. Ik heb op YouTube en via Google gezocht of ik de video ergens online kan vinden; dat is nog niet gelukt. Wel zijn er video’s te vinden waarin je ziet hoe de computers eruit zagen, de monitors, telefoons en de nu weer afgeserveerde floppy disk. Ik heb er zelfs nog wat in mijn la liggen. De voorganger van de floppy was ook een floppy disk, maar als ik me goed herinner noemden wij die een ‘diskette’. Nee, die heb ik niet meer, maar dankzij het Museum van Obsolete Objects kun je op YouTube zien hoe hij eruitzag. De ingang zat overigens in de kast van de pc, niet meer in een apart doosje zoals op de video. Het was oppassen geblazen bij het transport, stel je voor dat er een kras opkwam.

In het Museum van Obsolete Objects kwam ik nog meer voor mij gewone maar tegenwoordig merkwaardige objecten tegen. Een typemachine. Eh, ja, daar hebben we ook nog wat exemplaren van… Die stammen nog uit de oertijd vóór het telewerken.

* * *

Mijn gratis social media tips lezen? Schrijf je hieronder in.

Het laatste nieuws via RSS

RSS is een manier om jezelf te laten informeren over de nieuwste blogs of nieuws. Ik volg op die manier een aantal blogs die ik wil lezen, maar op een moment dat mij uitkomt. Het zijn vooral blogs die met marketing, onderzoek en social media te maken hebben. Ik lees overigens niet alles; ik ‘scan’ de koppen en haal eruit wat me aanspreekt.

Ida Linse vraagt of ik wat tips over RSS kan geven. Ze kan het niet vinden op mijn site en dat klopt. De reden is simpel: ik gebruik RSS zelf, op mijn site staat ook de mogelijkheid om blogs via RSS binnen te krijgen (rechstboven bij de andere icoontjes), maar ik weet er te weinig van. Ik had er nog niets over gepubliceerd. Mooie aanleiding om eens te zoeken.

  • Allereerst: wat is het. RSS betekent Really Simple Syndication.
  • Wikipedia legt uit: RSS betekent een eenvoudige gelijktijdige publicatie. Via RSS wordt je telkens op de hoogte gebracht van de laatste artikel, nieuws of blog.
  • Veel sites hebben een RSS link. Het ziet er zo uit: 
  • Als je erop klikt, kun je kiezen op welke manier je de RSS-feed wilt lezen. Ik kies voor ontvangen van RSS-feeds via mijn mailprogramma Outlook. Daar verzamel ik alle RSS-feeds in één mapje.
  • Maar je kunt ook kiezen om het bijvoorbeeld via Google Reader te doen. Niels Gouman legt op ‘strategisch lui’ uit waarom hij daarvoor kiest. Hij betoogt dat je door niet het halve internet hoeft af te zoeken. En dat klopt.

Er zijn andere manieren om RSS-feeds te volgen. Welke gebruik jij? Vertel het hieronder via ‘laat wat van je horen’. Of vindt je het driemaal niks? We zijn nieuwsgierig.

Meer gratis tips? Schrijf je hieronder in.

Minder bellen, minder woorden, minder printen

Mijn mobiele abonnement loopt binnenkort af. De vorige keer was het een simpele constatering: gillend weg van de vorige provider naar een andere en een mooie smartphone erbij zoeken. Nu ligt het anders. Want: ik bel bijna niet meer mobiel! Ik whatsapp, gebruik de telefoon als modem tijdens workshops (als er geen of slechte wifi-verbinding is), zoek online info… Maar bellen? Klanten zoek ik op of ik bel met de vaste lijn, want VoIP*.

In 2012 ben ik minder gaan e-mailen; het is overgenomen door sociale netwerken. Afspraken maak ik via Facebook, Twitter en LinkedIn. Informatie deelde ik toch al minder via e-mail, dat is nu vrijwel helemaal overgenomen door social media. Die teksten zijn meestal korter dan ik deed via e-mail. Minder woorden dus. Net als mijn pitch: korter, efficiënter.

In het begin van 2012 merkte ik al dat ik ook minder print. Ik deel meer online, bewerk teksten op mijn pc en bewaar een kopie op mijn externe schijf (of op een online document) en print pas als het nodig is: voor mijn boekhouding, een cursus of een in print te bewaren brief.

Wat het betekent voor 2013? Nog minder slakkenpost, minder e-mail verkeer, meer sociale netwerken? Waarschijnlijk wel. Ik verwacht ook meer en meer wifi, zodat ik mijn smartphone niet meer als modem hoef te gebruiken.

Samsung Galaxy S II (3).jpg

(En wat ik doe met mijn abonnement? Daar denk ik nog even over na.)

 

* VoIP = Voice over IP, via internet bellen

Na het handen wassen 12 keer schudden

Een paar maanden geleden kwam ik een video tegen op TED How To Use One Paper Towel: Joe Smith at TEDxConcordiaUPortland. Grappig, dacht ik. Een pleidooi om ervoor te zorgen dat je na het handen wassen 12 (!) keer je handen afschudt en dan genoeg hebt aan 1 papiertje voor het afdrogen.

Het andere grappige was dat Joe Smith aan het einde zei dat je nu altijd na het handen wassen denkt aan 12 keer je handen schudden. En het werkt dus. Tenminste bij mij. De video komt iedere keer als ik een openbaar toilet bezoek even omhoog!!

Joe Smith snapt hoe je een boodschap verkoopt!!