Als natuur wijkt voor autobereikbaarheid…

Het was stil op mijn blog. De reden is simpel: ik moest kiezen en koos voor actief worden in het verzet tegen de ‘Campusroute’, een weg die de provincie Gelderland voor onze deur wil aanleggen. Dat is wel te combineren met een aantal workshops, maar niet met rust die nodig is voor mijn blog.

Ondertusssen had ik ideeën genoeg:

  • De waarde van Twitter voor nieuws en discussie. Zoek maar eens op #campusroute of #wageningen of kijk wat @Wageningengoedopweg doet.
  • De bevestiging dat politiek en journalistiek op Twitter te vinden zijn. Ook vandaag. In Wageningen zijn via een livestream de onderhandelingen over het nieuwe college van Burgemeester en Wethouders te volgen. Op Twitter plaatst steevast iemand wel een bericht daarover om me eraan te herinneren.
  • Hoe je Facebook kunt inzetten om niet-twitteraars zoals andere buurtbewoners te bereiken.
  • Waarom een nieuwsbrief belangrijk is, zoals de kort geleden gestarte brief Campusroute Nee
  • En natuurlijk de waarde van een goede website, in dit geval van Wageningen Goed op Weg!

Maar het kwam er dus niet van. Vandaag heb ik door omstandigheden ineens tijd. Toch blog ik niet over een van die onderwerpen, want er kwam iets voorbij waar mijn blog niet tegenop kan, omdat beelden veel meer zeggen. Kijk mee naar het prachtige filmpje van Petra van de Kop, Natuur moet wijken voor Campusroute.

Een Pokémon op schoot (of: hoe werkt Pokémon Go)

(Eerder gepubliceerd in mijn nieuwsbrief van 15 augustus 2016)

Drowzee in beeld

Drowzee van Pokémon Go in de bus

Drowzee in de bus

Ook Nederland is er vol van, overal kom je Pokémon-vangers tegen. Er stond er een naast me en toen op me…. Poliwag, werd me verteld, helaas net te laat voor een foto. Maar van Drowzee maakte kleinzoon Devin deze foto in de bus. Zo zie je maar, je hoeft er zelf niets voor te doen, ze komen gewoon naar je toe. Speel je het niet maar wil je meer weten? Hieronder een kort overzicht:

De dag dat je nog scherper nadenkt over wat je deelt

De dag, dat je zegt:

  • nee, dat deel ik niet via (naam van deel-programma). Ik vertrouw internet niet.
  • een land waar de regenbloogvlag mag, deugt.

Regenboogvlag

De dag, dat je denkt:

  • dit kan ik delen, want het gaat over Nederland (artikel in de Correspondent: wetenschappers luiden noodklok over Big Data)
  • dit deel ik niet, want
    • ik breng vrienden in gevaar
    • ik heb geen zin in scheldkannonades
    • ik heb geen zin om te belanden in ja / nee discussies

De dag, dat je constateert: zo was internet altijd, deel niks wat je privé wilt houden. Maar ik denk nog scherper na.

Die dag is vandaag.

 

20 jaar online

Early adopter’, zo noemen ze dat als je er als een van de eersten bij bent. Toch had ik dat gevoel niet toen we in december 1995 een nieuwe computer kochten, dit keer mét internet-aansluiting. Mijn man was immers allang online en ook wat mensen in de VS en Canada met wie ik toen contact had waren er al of kwamen snel. Maar het was – realiseerde ik me jaren later – wél zo. Als ik het toen geweten had, had ik vast meer bewaard.


Gelukkig is er op YouTube een filmpje te vinden
waarin Joop van Zijl in het jaaroverzicht 1996
vertelt wat internet is.

In een brief, die ik in december 1995 schreef en kopieerde, lees ik dat we inderdaad toen een nieuwe pc kochten. Mijn geheugen bedroog me niet. In april 1996 schreef ik vóórdat ik naar een conferentie in Dallas vloog, een e-mail naar mijn internet-vriendin in Canada. Ook daarvan bewaarde ik een kopie. Nou ben ik niet zo’n verzamelaar, maar deze brief en e-mail bewaarde ik om te documenteren wat we later deden: het oprichten van een Europese organisatie voor zeldzame afwijkingen op de lange arm van chromosoom 11.

Handleidingen bewaar ik eigenlijk niet. Ik vond het dan ook een beetje een wonder toen ineens de Handleiding van WorldAccess uit april 1996 opdook, die kreeg ik bij mijn eerste e-mail adres. Daarin staat stap voor stap beschreven hoe je moet installeren, dat je de quarterdeck mosaic browser tegenkomt (‘helemaal klaar voor gebruik’) en hoe je een e-mail verstuurt. Achterin staan de lokale inbelpunten! Het ging dus via ‘inbellen’ en dat betekende opletten want het kon financieel aardig oplopen. Ik herinner me nog dat ik e-mails verzamelde en zoveel mogelijk in 1x inbellen verstuurde.

Handleiding Worldaccess 1996

Ik hoor nog op de achtergrond de het tadoemtadoeeem deuntje van het inbellen. Veelzeggend is dat ik op de voorkant van de handleiding het telefoonnummer van de ADSL Servicelijn heb geschreven, een ander nummer dan de algemene servicelijn! Want zo eenvoudig vond ik het niet.

* * *

Een workshop bij mij volgen?
Dat kan natuurlijk, bijvoorbeeld in een 1op1 workshop

Jij gaat dood. Offline. En online?

digitaleerfenis_max

Jouw digitale erfenis

Wat gebeurt er met je Facebook-account na je overlijden? Wie kan je e-mail beheren na je dood? Is er iemand met wie je in de cloud wachtwoorden hebt gedeeld? Heb je nog niets geregeld, dan is het verstandig om dat te doen.

Omroep Max besteedde op 25 september 2015 aandacht aan je online erfenis. Een goede uitzending. Ik had hem niet gezien, maar Harry Witteveen, oud-cursist en trouwe lezer van mijn nieuwsbrief wees me erop. Vlak daarna ontving ik een persbericht van Maarten Ederveen van MyFarewellbv over de Account Closer app en een mail van lezer Roddy Zecha over een artikel in het Leidsch Dagblad. Dank jullie wel! Reden genoeg om er eens goed in te duiken: wat kun je doen met je digitale nalatenschap? Hieronder heb ik een aantal tips verzameld.

Heb je ook een tip of wil je iets anders delen? Ik lees het graag, bijvoorbeeld via het reactieformulier onder dit blog.

* * *

Een workshop bij mij volgen?
Dat kan natuurlijk, bijvoorbeeld in een 1op1 workshop